Tranen

Onverhoorde gebeden..?

Regelmatig lees je getuigenissen hoe God gebeden verhoort. Bijvoorbeeld op CIP of een ander gristelijk medium. Das mooi, ontroerend en bemoedigend. Maar waar blijven de verhalen van onverhoorde gebeden?.

Ik wil niet graag feestjes bederven, maar volgens mij zijn die er vele malen meer dan vérhoorde gebeden. Is dat niet een beetje hypocriet?, of weten we er gewoon geen raad mee?. Waarom niet wat meer aandacht voor onverhoorde gebeden?. Iemand die zeer bedreven is in het bovennatuurlijke zei “Nee dat moet je niet doen want dat voedt alleen maar ongeloof’. Oftewel eerlijkheid bevordert ongeloof!. Stel je voor: een getuigenisdienst waarin mensen heel eerlijk zouden getuigen van hun onverhoorde gebeden!. Geen kerk die dat aandurft!.

Maar waarom is vaak het evenwicht zo ver te zoeken?. Een verhoord gebed (en zeker een direct Goddelijk ingrijpen) wordt breed uitgemeten. En het resultaat van die talloze onverhoorde gebeden wordt onder tafel (of het podium) gemoffeld. Of erger, er wordt bovennatuurlijke creativiteit ingezet om van een onverhoord gebed een verhoord gebed te maken. Iemand die na verschillende handopleggingen niet genas van kanker werd ‘getroost’ met de gedachte dat hij ‘in het bovennatuurlijke al genezen was’. O ja?. Bijzonder. Overigens nooit geweten dat je bovennatuurlijk ziek kon zijn of worden?. Of is er dan toch in het Hemelse Jeruzalem een depot van het rode kruis waar ze krukken en rolstoelen ter beschikking stellen?.  

 

Een direct gevolg van dit hele dilemma is dat, als er zelfs maar een ‘spoortje’ van verhoring heeft plaats gevonden, er direct een groot gejuich opstijgt waarin de ‘ondubbelzinnige en onherroepelijke verhoring’ door de Eeuwige wordt geprezen. Ik heb zelfs een dankdienst meegemaakt omtrent een (beginnende) genezing terwijl we een aantal maanden later aan het graf stonden van dezelfde persoon. Zelfs toen kwam er nog iemand met een bovennatuurlijke verklaring: ‘Je moet wel in de genezing blijven staan!’. Oh, dat is het. Goed dat u het weet!. Dat is ongeveer hetzelfde als bij een pasgeboren baby een A4tje in de wieg leggen met daarop instructies hoe je een lekker fruithapje klaar maakt.     

Deze week schrok ik me te pletter toen ik in Joh 21:19 las dat de Messias van het Leven, tegen Petrus zegt: “.. om hem (Petrus) duidelijk te maken met wat voor dood, hij God verheerlijken zou..”. Ik dacht direct aan de titel van het boek van Joris Luyendijk “Dit kan niet waar zijn”. Moet vertaal- of typefout zijn. Helaas. Als je daarna in Handelingen 9 leest dat de Eeuwige tegen Ananias over Paulus zegt “..Ik zal hem tonen hoeveel hij moet lijden om Mijn naam..” toen doofde haast, het toch al zwakke vlammetje van mijn ‘bovennatuurlijk’ geloof.

Ik weet het, wij zijn al 2000 jaar openbaring verder als Petrus en Paulus. Dat waren beginnelingen, een soort amateurs, vergeleken bij onze manifestaties van kracht en bovennatuurlijk handelen. Maar toch geven dit soort teksten me dan een beetje rust. Gek hé!. Net of ik mag ontspannen. Heerlijk is dat. En over die onverhoorde gebeden?. Och, misschien is er nog eens een kerk die daar een getuigenisdienst voor wil organiseren. ’t Zou eerlijk zijn. Maar dan moet je wel een groot geloof hebben…

2 Comments
  1. Dinant Quist 11 januari 2016 at 16:19

    Beste Karel,

    Kunnen we eigenlijk wel spreken over onverhoorde gebeden in de zin van “ik heb niet ontvangen datgene wat ik vroeg, dus mijn gebed is niet verhoord”.
    Ik denk veel meer dat God onze gebeden wel HOORT, alleen Hij doet ermee wat past binnen Zijn plan en wat goed is voor de bidder.

  2. Thalita 5 juli 2016 at 21:35

    Elk gebed wordt verhoort.Mattheüs 7:7

    Bidt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult vinden; klopt, en u zal opengedaan worden.

Laat een bericht achter…

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn aangegeven met een *