Zegen

Gods (on)voorwaardelijke zegen!

Nog niet zo lang geleden kwam er een Twitterbericht voorbij van een belangrijke christelijke ‘opiniemaker’. De stelling was ”Gods liefde is onvoorwaardelijk, maar zijn zegen is dat niet”…..

Eerlijk gezegd werd ik er een beetje onrustig van. Het wrong bij me. Nu kan het zomaar dat ik in mijn oneindige éénzijdigheid, iets van de strekking van dit bericht niet begreep, en besloot het zo hier en daar een met andere broeders en ‘broedsters’ te delen.

De meeste mensen waren het wel eens met de stelling. Maar als ik de stelling dan herformuleerde “..dus als Gods zegen voorwaardelijk is, dan betekent dat, dat ik aan voorwaarden moet voldoen om Gods zegen te ontvangen..?” dan gingen ze toch twijfelen. En terecht, want deze stelling anders geformuleerd, maar met dezelfde strekking, krijgt een hele persoonlijke lading. Want, nog wat verder doorgeredeneerd, betekent dit, dat ik zelf verantwoordelijk ben voor het ontvangen van Gods zegen. En dat komt wel heel erg dichtbij.

Nu gaat dat wel als je de spreekwoordelijke ‘geestelijk wind in de rug hebt’. Dan is zo’n stelling een stukje theorie of theologie waar je uitgebreid over kunt debatteren. Openhaard aan, glas wijn erbij, voeten of de poef, en een pittig intellectueel debatje. Heerlijk!. Maar stel je voor dat je net ontdekt hebt dat je kind aan de drugs is, of je krijgt te horen dat je partner ‘weg van je is’, of als je de uitslag hebt gehad dat er in je lichaam iets ernstigs is geconstateerd..? Dan kan deze stelling behoorlijk binnenkomen!.

Tenzij je in een dusdanig verheven staat van vroomheid verkeerd dat je een verslaafd kind, een ontrouwe echtgenoot of en kwaadaardige tumor ook als zegen beschouwt! ‘De Heere heeft gegeven en de Heere heeft genomen’ plachten we dan vroom (na) te zeggen. Maar ja, of dat nu zo bevredigend is?. Zeker als je om je heen ziet dat anderen gezond zijn, een gelukkig huwelijk hebben, en hun kinderen het goed doen. Wat denk je dan? “Wat heb ik verkeerd gedaan? Waar heb ik dit aan verdient? Welke afslag heb ik gemist..?” Uitgaande van de stelling overigens hele logische vragen.

En in dat ‘logisch’ zit nu de grote valkuil. Want deze gedachtes komen voort uit denken in ‘oorzaak’ en ‘gevolg’. Voor elk goed gevolg (lees: zegen) moet er een goede oorzaak zijn, en voor elke kwaad gevolg (lees: geen zegen), een kwade oorzaak. Poeh, ga er maar aan staan. Voor je weet sta je schaakmat. Want wie is er volmaakt?.

Dit hele ‘oorzaak–gevolg’ denken is in bepaalde kringen zeer populair aan het worden. ‘Spreek het uit’, ‘woorden hebben kracht’, ‘u geschiede naar uw geloof’, ‘wij zijn meer dan overwinnaars’, ‘je moet je erfenis opeisen’ … Met andere woorden, Gods zegen wordt 1:1 vertaald met fysieke, materiele, zichtbare en meetbare dingen. En daar zit de grote misleiding en het satanische venijn.

Wat zei Jezus toen hij zijn discipelen achterliet?. “Mijn vrede geef ik u, mijn vrede laat ik u, niet zoals de wereld die geeft..” Stel je voor dat je onder alle omstandigheden de vrede van God zou kunnen bezitten?. Is Gods zegen voorwaardelijk?. Jazeker!. Maar vaak niet voordat je visie op ‘zegen’ totaal ondersteboven is gekieperd door  je omstandigheden. Wat een zegen!.

0 Comments

Laat een bericht achter…

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn aangegeven met een *